Νίκος Σιόντης: "Αρκετά! Ως εδώ!"

Αναφέρει τα εξής:

Κατηγορούμε για τις μακροσκελείς δηλώσεις μου. Ότι κουράζω, ότι επαναλαμβάνομαι. Έφτασε η στιγμή για την μακροσκελέστερη και πιθανότατα τελευταία δήλωση μου. Μακροσκελέστατη όχι από συνήθεια, αλλά γιατί όταν κάποιοι έχουν κοντή μνήμη, η αλήθεια χρειάζεται χώρο και χρόνο για να τεκμηριωθεί...
Τους τελευταίους μήνες ακούγονται και γράφονται βαριές κουβέντες και αθλιότητες για «παπάτζες», για «εξαπάτηση», για «προμελετημένο έγκλημα», για «λαμόγια», για «εικονικά τιμολόγια», για «ξέπλυμα», για «στησίματα» και πολλά αλλά στα ΄΄καφενεία΄΄ αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!
Διακινούνται θρασύτητες προσωπικές επιθέσεις και αρρωστημένα σενάρια.
Η αθλιότητα, η χυδαία σπίλωση, η μικρότητα, η κακοήθεια, ο απόλυτος μηδενισμός, η αχαριστία και η ηθική παρακμή σε όλο τους το μεγαλείο!
Αποδείχθηκε περίτρανα πόσο κοντή, επιλεκτική και άδικη μπορεί να γίνει η μνήμη αλλά και πόσο μεγάλη είναι τελικά η αχαριστία ορισμένων.Πόσο εύκολα μηδενίζεται και απαξιώνετε μια τιτάνια προσπάθεια και πόσο γρήγορα η απουσία βαφτίζεται άποψη και η άγνοια βεβαιότητα.
ΑΡΚΕΤΑ! ΩΣ ΕΔΩ!
Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να σπιλώσει την προσωπικότητα μου και την ιστορική διαδρομή του πατέρα μου, του εμβληματικού αρχηγού του Άγιαξ της Ηπείρου. Αυτά δεν είναι αντικείμενο κουβέντας, υπονοούμενων ή λάσπης. Είναι αξίες, πορεία και ευθύνη που κουβαλιούνται όρθια και καθαρά. Σε αυτό  είμαι και θα είμαι απολύτως αδιαπραγμάτευτος και αμείλικτος.
Δεν πρόκειται να απολογηθώ ποτέ και να δώσω αναφορά σε κανέναν που δεν έχει βάλει ούτε χρόνο, ούτε χρήμα, ούτε ψυχή.
Δεν πρόκειται να δεχτώ ποτέ κριτική από απόσταση. Κριτική έχουν δικαίωμα να κάνουν ΜΟΝΟ όσοι στάθηκαν έμπρακτα και με αποδείξεις, δίπλα στην ομάδα.
Η αλήθεια δεν είναι άποψη. Η αλήθεια είναι πράξεις, ημερομηνίες και γεγονότα γι αυτό λοιπόν παραθέτω ολόκληρο το δικό μου δημόσιο χρονολόγιο της προσπάθειας σωτηρίας του ΠΑΣ Γιάννινα, χωρίς να αφαιρέσω ούτε μία ημερομηνία.
Για να γίνει απόλυτα ξεκάθαρο και κατανοητό ότι άλλοι λένε «παπάτζες», άλλοι «εξαπατουν» , άλλοι είναι τα «λαμόγια» και άλλοι είναι οι «μέντορες» της διαπλοκής και της παρανομίας:
- 5 Ιουλίου – Δηλώνω ξεκάθαρα:
«Μόνο όλοι μαζί μπορούμε – για την πόλη, το σήμα και τη φανέλα».
Το μήνυμα είναι απολύτως σαφές από την πρώτη ημέρα.
Δεν μπήκα για να συνεχίσω μόνος. Μπήκα για να δώσω την ώθηση, να ανοίξω τον δρόμο, να ξεκινήσω τον “χορό”, ώστε να ακολουθήσουν κι άλλοι. Από την πρώτη στιγμή δηλώνω ότι αυτή η προσπάθεια δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι one man show.
- 10 Ιουλίου – «Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ ΠΑΣ»
Ξεκάθαρη δήλωση μάχης μέχρι τελικής πτώσεως. Όχι επικοινωνιακό σύνθημα, αλλά στάση ζωής: ή θα παλέψουμε μέχρι τέλους ή δεν υπάρχει λόγος να είμαστε εδώ.
- 15 Ιουλίου – Δημόσιο κάλεσμα για sold out, για 7.747 εισιτήρια διαρκείας.
Εξηγώ ξεκάθαρα ότι ένα sold out θα άλλαζε ριζικά τη μοίρα της ομάδας. Δυστυχώς δικαιώθηκα πανηγυρικά. Πωλήθηκαν περίπου 2.500 διαρκείας! Αν είχαν πωληθεί 7.747, σήμερα δεν θα κάναμε αυτή τη συζήτηση και όποιος αμφιβάλει, ας γίνει τώρα sold out για να αποδειχθουν στην πράξη τα λεγόμενα μου.
- 17 Ιουλίου – «Ο ΠΑΣ ζει – από το χείλος του γκρεμού στο όνειρο».
Χτυπάω δημόσια το καμπανάκι του κινδύνου. Λέω καθαρά ότι ο ΠΑΣ βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού και προσπαθεί να πιαστεί από το όνειρο. Όχι με λόγια – με πράξεις.
- 23 Ιουλίου – «Ώρα για πράξεις».
Ξανακαλώ όλους να περάσουν από τα λόγια στις πράξεις. Γιατί χωρίς πράξεις, καμία ομάδα δεν σώζεται.
- 25 Ιουλίου – «Δεν τελειώσαμε – δεν εγκαταλείψαμε».
Ενώ τρέχει η τιτάνια προσπάθεια για την αδειοδότηση και τη διάσωση, δηλώνω ξεκάθαρα ότι δεν τα παρατάμε. Καλώ ξανά όλους να σταθούν δίπλα στην ομάδα.
- 29 Ιουλίου – Ίδρυση PAS Giannina Strategic Development Fund Α.Ε.
Για πρώτη φορά στην ιστορία του ΠΑΣ δημιουργείται θεσμικό, νόμιμο και ελεγχόμενο εργαλείο. Διασφαλίζονται τα χρήματα όλων. Κλείνει κάθε σκιά και κάθε ανασφάλεια του παλιού διοικητικού καθεστώτος. Δημιουργούνται πραγματικές προϋποθέσεις προσέλκυσης επενδυτών. Ξεκαθαρίζεται ότι αυτό είναι το εργαλείο μετάβασης στην επόμενη μέρα για όποιον θέλει πραγματικά να συμμετάσχει. Δηλώνω ρητά: δεν είμαι ιδιοκτήτης, δεν είμαι μέτοχος.
- 4 Αυγούστου – Επανεκκίνηση ΠΑΕ.
Η ΠΑΕ ήταν ουσιαστικά κλειστή από τον Φεβρουάριο! Ανοίγει ξανά τέλη Ιουλίου μέσα σε χάος, εκκρεμότητες και πλήρη διάλυση. Όσοι σήμερα κρίνουν από καναπέδες και πληκτρολόγια, ας αντιληφθούν τι χάος παραλάβαμε και τι σημαίνει να ξαναστήνεις από το ΄΄μείον΄΄ τον ΠΑΣ Γιάννινα.
- 19 Αυγούστου – Αγωνιστικός άθλος ιστορικών διαστάσεων.
Η ομάδα, αντί να βρίσκεται εκεί που “δικαιωματικά” την είχαν ξεγράψει – στο Γ’ Τοπικό ή ούτε καν εκεί, καταφέρνει όχι απλώς να σταθεί όρθια, αλλά να αγωνιστεί στο Κύπελλο Ελλάδος.
Με μόλις 12 ποδοσφαιριστές, παιδιά 15 έως 17 ετών, γράφεται μια από τις πιο ακραίες σελίδες επιβίωσης στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ακολουθεί η συμμετοχή στη Super League 2, εκεί όπου ο ΠΑΣ συνεχίζει να αγωνίζεται σήμερα. Αυτό δεν είναι απλώς συμμετοχή.
Είναι διάσωση την ύστατη στιγμή, έχει γραφτεί στην ιστορία και δεν σβήνεται ποτέ.
- 21 Αυγούστου – Κατάθεση πλήρους φακέλου αδειοδότησης. Το θαύμα παίρνει σάρκα και οστά.
Ο φάκελος κατατίθεται πλήρης. Κόντρα σε κάθε πρόβλεψη, κόντρα στη λογική της κατάρρευσης, κόντρα σε όσους είχαν προεξοφλήσει το τέλος. Δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος στην πόλη και στην Ελλάδα που να πίστευε ότι ο ΠΑΣ Γιάννινα θα μπορούσε να πάρει άδεια, παρά μόνον εγώ! Κι όμως, το αδύνατο γίνεται πραγματικότητα. Όχι με λόγια. Με δουλειά, εξαντλητική προσπάθεια και προσωπικό κόστος.   
- 26 Αυγούστου – FIFA: Άρση όλων των ban μεταγραφών. Το θαύμα συντελείται!
Περίπου 50 διακανονισμοί, 7 ban, ένας οργανισμός διαλυμένος. Όχι απλώς ναυάγιο – ένα σάπιο ναυάγιο ως δια μαγείας επιπλέει!
- 2 Σεπτεμβρίου – 59 Φανέλες – 59 Ιστορίες.
Μια πρωτοποριακή ενέργεια marketing και ουσίας, όχι από την ΠΑΕ, αλλά από τη δική μου εταιρεία, το Hall Of Brands!
Μια ενέργεια που δεν έχουν κάνει ούτε τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά clubs του κόσμου. Όλα αυτά με μηδενικό κέρδος για μένα και την εταιρία μου, μόνο κόστος! Κόστος χρόνου, ανθρώπων, υποδομών. Απασχολούνται εργαζόμενοι της δικής μου επιχείρησης, όχι της ΠΑΕ, οι οποίοι πληρώνονται και αυτοί για τις υπηρεσίες τους από έμενα.
Μόνο κέρδος για την ομάδα, με μηδενικό κόστος! Ακόμα και για αυτό, κατηγορήθηκα! Οτι πουλάω φανέλες για να κάνω κονόμες, marketing και ξέπλυμα! Πόση ακόμα λάσπη?
- 20 Σεπτεμβρίου – «Ομάδα σε χτίσιμο δεν θέλει κριτική – θέλει χρόνο».
Έστειλα το πιο απλό και το πιο δύσκολο μήνυμα: μια ομάδα που χτίζεται δεν σώζεται με “γκρίνια”, σώζεται με χρόνο, πλάνο και στήριξη. Προειδοποίησα ότι ο ΠΑΣ δεν μπορεί να σηκώσει άλλο τοξικότητα, πανικό και εύκολες καταδίκες, γιατί τότε δεν χάνεις έναν αγώνα αλλά χάνεις τον ίδιο τον οργανισμό. Ήταν η πρώτη καθαρή γραμμή απέναντι στη βιασύνη, την ισοπέδωση και την καφενειακή “ανάλυση”.
- 23 Σεπτεμβρίου – PAS Giannina FC TV.
Δημιούργησα το κανάλι που δεν είναι “επικοινωνία για τις εντυπώσεις”, αλλά εργαλείο επιβίωσης: ένα μόνιμο κανάλι που κρατά ζωντανή τη σχέση ομάδας–κόσμου, δημιουργεί περιεχόμενο, αξιοπιστία, προοπτική εσόδων και ιστορική μνήμη. Ήταν κίνηση οργάνωσης, όχι βιτρίνας. Γιατί ο ΠΑΣ δεν χρειάζεται μόνο αποτελέσματα Κυριακής, χρειάζεται δομή κάθε μέρα.
- 4 Οκτωβρίου – «Η φλόγα του ΠΑΣ δεν σβήνει».
Βγήκα δημόσια και μίλησα για το πραγματικό κόστος: όχι γενικά και αόριστα, αλλά για το ανθρώπινο βάρος, την εξάντληση και την πίεση που σηκώνει όποιος αποφασίζει να μπει μπροστά όταν όλοι οι άλλοι κάνουν βήμα πίσω. Ήταν μήνυμα ότι η “φλόγα” δεν κρατιέται με ευχές. Κρατιέται με πλάτη, με αντοχή και με στήριξη και τότε ήδη φαινόταν πόσο λίγοι ήταν έτοιμοι να σταθούν δίπλα, έμπρακτα.
- 6 Οκτωβρίου – Partner Card ΠΑΣ Γιάννινα.
Προσπάθησα να μετατρέψω την αγάπη σε πρακτικό, σταθερό μηχανισμό στήριξης: όχι “ζητιανιά”, όχι “παρακαλετά”, αλλά ανταποδοτικό οικοσύστημα για τις επιχειρήσεις και τους φιλάθλους, ώστε να υπάρχει διάρκεια και όχι πυροτέχνημα. Ήταν ξεκάθαρα προσπάθεια να μπει η πόλη μέσα στην προσπάθεια θεσμικά, οργανωμένα, με τρόπο που να ωφελεί και τις επιχειρήσεις και την ομάδα. Η συμμέτοχη μέχρι στιγμής? Θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηρίσει ενός χωριού 50-100 κατοίκων και όχι μιας πόλης 150.000 κατοίκων με τα περίχωρα της!
- 4 Νοεμβρίου – «Ή τώρα ή ποτέ – η αλήθεια του ΠΑΣ».
Να τελειώσει οριστικά το παραμύθι ότι “μια ομάδα φτιάχνεται σε 15 μέρες”. Ο ΠΑΣ κουβαλούσε βάρη χρόνων και ο μόνος δρόμος είναι ρεαλισμός, πρόγραμμα, υπομονή και σταθερή χρηματοδοτική ανάσα. Ήταν η ημέρα αποδόμησης της αυταπάτης και ταυτόχρονα ένα ακόμη σήμα κινδύνου: χωρίς συστράτευση, δεν υπάρχει “μαγική λύση”.
- 17 Νοεμβρίου – Τερματίζω το παραμύθι της «εύκολης λύσης». Το πιο σκληρό, αλλά και πιο αληθινό: τελειώνουν οι εύκολες θεωρίες, οι εύκολες καταγγελίες και οι “σωτήρες του πληκτρολογίου”. Τόνισα ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι ο αντίπαλος, ούτε η κακή μέρα αλλά είναι η διάλυση από μέσα, η αδιαφορία, η υποκρισία και η αδράνεια. Ήταν δημόσια προειδοποίηση ότι η απαξίωση δεν είναι άποψη: είναι όπλο που σκοτώνει την ομάδα.
- 8 Δεκεμβρίου – Κλειστές συναντήσεις με επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, φιλάθλους.
Αυτές τις ημέρες έγινε η πιο καθαρή προσπάθεια διαφάνειας και ενημέρωσης: παρουσιάστηκαν στοιχεία, έγιναν συναντήσεις, κλήθηκαν άνθρωποι που “έπρεπε” να είναι εκεί. Και το αποτέλεσμα ήταν το πιο αποκαλυπτικό: καθολικές απουσίες, αδιαφορία, μηδενική κινητοποίηση, κανένα σοβαρό “παρών” από εκείνους που έχουν λόγο, δυνατότητα και ευθύνη. Εκεί φάνηκε ότι κάποιοι προτιμούν να εμφανίζονται μόνο όταν είναι να κρίνουν, όχι όταν είναι να στηρίξουν.
- 12 Δεκεμβρίου – Έναρξη Κάρτας Φιλάθλου.
Με την επίσημη έναρξη της Κάρτας Φιλάθλου τέθηκε η τελευταία γραμμή άμυνας: να κερδηθεί χρόνος και ανάσα από τον ίδιο τον κόσμο. Και όμως, η ανταπόκριση ήταν απογοητευτική σε σχέση με το μέγεθος της ανάγκης. Αυτό από μόνο του λέει πολλά: όχι για εκείνους που έδωσαν από το υστέρημά τους και δεν μπορούν να συνεισφέρουν επιπλέον (απόλυτα λογικό και τους τιμώ…), αλλά για τη γενική εικόνα της πόλης που θέλει ΠΑΣ “ζωντανό”, χωρίς όμως να συμμετέχει μαζικά στη διάσωσή του.
Πόσο πιο ξεκάθαρα και κατανοητά?
- ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΙΛΑΝΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ:
Ξαφνικά εμφανίστηκαν πολλοί που «ξέρουν». Που κρίνουν, υποψιάζονται, κατασκευάζουν σενάρια και μιλούν για παραμύθια, λαμόγια και εξαπάτηση. Κοινό τους χαρακτηριστικό; Η πλήρης απουσία τους από κάθε πράξη, κάθε ρίσκο, κάθε ευθύνη. Στον ΠΑΣ, όμως, δικαίωμα λόγου δεν δίνει το πληκτρολόγιο. Το δίνουν η παρουσία, η προσφορά και το θάρρος, να το βάλουν βαθιά μέσα στο μυαλό τους.
- ΓΙΑ ΤΟ «ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ»:
Ακούγεται συνεχώς το ίδιο ερώτημα: «Πού πήγαν τα χρήματα;» Για ποια χρήματα ακριβώς αναφέρονται; Για τα χρήματα που δεν επαρκούσαν ούτε για δύο μήνες πλήρους λειτουργίας μιας επαγγελματικής ΠΑΕ; Ας γίνουν επιτελούς κάποιοι, σοβαροί γιατί εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Πριν αρχίσουμε να κρίνουμε, ας μάθουμε πρώτα πώς λειτουργεί μια ΠΑΕ. Ας μάθουμε ποια είναι τα καθημερινά της έξοδα, ποιες είναι οι υποχρεώσεις της, ποιο είναι το πραγματικό κόστος συντήρησης και επιβίωσης. Γιατί άλλο η εντύπωση και άλλο η πραγματικότητα.
Και στην πραγματικότητα, τα έσοδα από φιλάθλους και χορηγίες δεν θα μπορούσαν να καλύψουν ούτε στοιχειωδώς τη λειτουργία της ομάδας για 2 μήνες!. Όταν δεν υπάρχουν πόροι, δεν μπορεί να υπάρξει «μαγική διαχείριση». Όταν δεν υπάρχουν έσοδα, δεν μπορούν να υπάρξουν θαύματα. Η κριτική χωρίς γνώση δεν είναι έλεγχος. Είναι άγνοια που βαφτίζεται βεβαιότητα. Και όλα αυτά θα απαντηθούν οριστικά και άμεσα με αριθμούς. Όχι με λόγια. Όχι με θεωρίες. Με στοιχεία. Και τότε θα γίνει ξεκάθαρο ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν είναι αποτυχία, αλλά άθλος από έναν και μόνο άνθρωπο με δουλειά, εξαντλητική προσπάθεια και προσωπικό κόστος και χρημα.
- ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΥΘΟ «ΒΓΗΚΑΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΑΡΑ ΣΩΘΗΚΑΜΕ»:
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη/μύθοι που έγιναν, είναι η ψευδαίσθηση ότι επειδή πουλήθηκαν 2.000–2.500 διαρκείας, «λύθηκε το πρόβλημα». Καμία επαγγελματική ΠΑΕ δεν μπορεί να σταθεί έτσι. Καμία! Όποιος το πιστεύει αυτό, απλώς δεν γνωρίζει και όποιος το αναπαράγει, παραπλανά. Ο ΠΑΣ δεν σώζεται με ευχές. Σώζεται μόνο με πραγματικούς πόρους και συλλογική ευθύνη.
- ΓΙΑ ΤΟΥΣ 2.000–2.500 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΑΣολέδες:
Αν οφείλω να ενημερώσω κάποιους, είναι μόνο αυτοί οι 2.000-2.500 αγνοί φίλαθλοι του ΠΑΣ.
Αυτοί που έδωσαν από το υστέρημά τους, που στάθηκαν σε κάθε κάλεσμα, που δεν ρώτησαν «τι θα πάρω», αλλά «πώς βοηθάω». Χωρίς αυτούς, αυτή η ομάδα δεν θα είχε ζήσει ούτε μία μέρα τους 2 πρώτους μήνες. Αυτοί με κρατάνε ακόμα εδώ. Και αυτό δεν το ξεχνώ, ούτε πρόκειται να το ξεχάσω.
-        Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΠΟΝΑΕΙ: ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ:
Η Ήπειρος δεν ήταν ποτέ φτωχή σε ψυχή. Ήταν φτωχή σε μέσα, αλλά πλούσια σε φιλότιμο. Από αυτόν τον τόπο γεννήθηκαν οι μεγάλοι ευεργέτες της Ελλάδας. Άνθρωποι που δεν ρώτησαν «τι θα πάρω», αλλά «τι θα αφήσω». Άνθρωποι που έχτισαν σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, ιδρύματα. Άνθρωποι που στήριξαν ολόκληρη τη χώρα, όχι μόνο τον τόπο τους. Άνθρωποι που δεν περίμεναν ανταπόδοση, δεν ζητούσαν χειροκρότημα και δεν κρύβονταν πίσω από λόγια. Ζούμε και καταγόμαστε από την πόλη των Ζωσιμάδων που το όνομα τους κοσμεί το γήπεδο της ομάδας μας, το Στάδιο Ζωσιμάδες!  Και σήμερα; Σήμερα η ίδια αυτή πόλη αρνείται να στηρίξει την ομάδα της! Ο ΠΑΣ Γιάννινα δεν είναι απλώς μια ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι η πόλη, είναι η Ήπειρος, είναι η ταυτότητά μας εδώ και 60 χρόνια. Είναι η μοναδική διαρκής πανελλαδική παρουσία των Ιωαννίνων. Είναι το όνομα της πόλης που ακούγεται κάθε Σαββατοκύριακο σε όλη τη χώρα. Είναι οικονομική δραστηριότητα, είναι θέσεις εργασίας, είναι κοινωνική συνοχή, είναι υπερηφάνεια. Αν ο ΠΑΣ διαλυθεί, δεν χάνεται απλώς μια ομάδα. Χάνεται η δημόσια παρουσία της πόλης, χάνεται η σύνδεση της Ηπείρου με το σήμερα, χάνεται ένα κομμάτι συλλογικής μνήμης και ταυτότητας. Και όμως, ενώ οι πρόγονοί μας άφησαν περιουσίες για το κοινό καλό, σήμερα πολλοί δεν «σπάνε» ούτε ένα ευρώ, αλλά έχουν άποψη, κριτική και δηλητήριο. Αυτό δεν είναι φτώχεια, είναι παρακμή. Ο ΠΑΣ δεν κινδυνεύει επειδή δεν υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν. Κινδυνεύει επειδή πολλοί δεν θέλουν. Κινδυνεύει από την αδιαφορία, την απουσία και τη στρεβλή αίσθηση ότι «κάποιος άλλος θα κάνει τη δουλειά». Η ιστορία αυτού του τόπου μάς κοιτάει στα μάτια. Και ρωτάει πολύ απλά: Θα σταθούμε στο ύψος της ή θα κρυφτούμε πίσω από λόγια;
- ΟΙ 13 ΤΕΛΙΚΟΙ:
Την Κυριακή 11 Ιανουαρίου δεν παίζουμε απλώς έναν ακόμη αγώνα στους Ζωσιμάδες, απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης Β’.Δίνουμε τον πρώτο από τους 13 τελικούς για την επιβίωση του ΠΑΣ. Εκεί απαιτείται απόλυτη συστράτευση. Το γήπεδο πρέπει να γεμίσει, η κερκίδα πρέπει να σπρώξει και να στηρίξει την ομάδα.
Οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο πρέπει να νιώσουν έμπρακτα ότι δεν είναι μόνοι, στεκόμαστε δίπλα στους παίκτες, δεν τους γκρεμίζουμε. Τους ενθαρρύνουμε, δεν τους αποθαρρύνουμε σε κάθε λάθος. Τους στηρίζουμε, δεν τους βαραίνουμε. Αυτό το μίνι πρωτάθλημα των play out δεν κερδίζεται με γκρίνια, φόβο και εσωστρέφεια. Κερδίζεται με πίστη, ενότητα και θετική ενέργεια. Κερδίζεται όταν η ομάδα νιώθει ότι πίσω της υπάρχει μια εξέδρα που την προστατεύει και την ωθεί, όχι που την τραβά προς τα κάτω. 
Και αμέσως μετά, το Σάββατο 17 Ιανουαρίου, στον πρώτο εκτός έδρας τελικό στην Καβάλα, ο ΠΑΣ πρέπει να έχει μαζί του την πόλη ολόκληρη. Η μετακίνηση πρέπει να είναι μαζική. Η παρουσία μας να είναι ηχηρή. Να γίνει ξεκάθαρο ότι αυτή η ομάδα δεν παραδίνεται και δεν παίζει μόνη της.
Οι επόμενοι αγώνες δεν περιμένουν κανέναν. Οι 13 τελικοί κρίνονται από λεπτομέρειες, από ενέργεια, από πίστη και από παρουσία. Και όποιο και αν είναι το τελικό αποτέλεσμα, οφείλουμε να παλέψουμε με ψύχη, σθένος, πίστη και περηφάνια μέχρι τέλους.
- DEAD LINE & ΕΥΘΥΝΗ
Μέχρι την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου καλώ όλους όσοι βοήθησαν μέχρι σήμερα, μικρούς ή μεγάλους, να ξαναβοηθήσουν έμπρακτα, όπως κάνω εγώ αδιάκοπα όλους αυτούς τους 6 μήνες, χωρίς διακοπή και χωρίς άλλοθι. Καλώ επίσης και όσους δεν εμφανίστηκαν ποτέ, ενώ μπορούσαν, να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους.
Εισιτήριο διαρκείας, απλό εισιτήριο, κάρτα φιλάθλου, partner card, χορηγία μικρή η΄μεγάλη, retro φανέλα, λογαριασμός Snappi, ολα ειναι απολυτως απαραιτητα για την βιωσιμότητα της ομάδας.
Την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου θα παρουσιαστούν δημόσια, καθαρά και με απόλυτη διαφάνεια όλα τα οικονομικά στοιχεία της ομάδας, επικαιροποιημένα έως και 31/12/2025. Θα δοθούν απαντήσεις σε κάθε θεμιτή απορία. Θα αποσαφηνιστούν όλα τα δεδομένα. Θα κλείσουν οριστικά όλες οι σκιές. Από εκείνη τη στιγμή, η παραφιλολογία τελειώνει και επίσημα. Οι θεωρίες συνωμοσίας καταρρέουν από τα ίδια τα γεγονότα. Ο θόρυβος και η δηλητηριώδης παραπληροφόρηση παύουν να έχουν έδαφος. Όσοι μίλησαν χωρίς γνώση, όσοι έκριναν χωρίς συμμετοχή και όσοι επένδυσαν στη λάσπη αντί στην πράξη, θα βρεθούν απλώς αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Όχι με λόγια, με αριθμούς, με στοιχεία, με γεγονότα. Από εκείνη την ημέρα και μετά, όλοι θα βρίσκονται επισήμως απέναντι στις ευθύνες τους. Χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς άλλοθι, χωρίς μετατόπιση ευθυνών.
Τέλος στα παραμύθια. Τέλος στη σύγχυση. Τέλος στη φθορά που προκαλείται στην ομάδα και σε μένα προσωπικά από ανεύθυνες και κακόβουλες τοποθετήσεις. Η αλήθεια θα είναι πλέον δημόσια. Και από εκεί και πέρα, ο καθένας θα κριθεί από τη στάση του, όχι από τα λόγια του.
Ή όλοι μαζί, Ή τίποτα.

Συνδεθείτε στην κοινότητα του Ioanninagoal.gr στο Viber κάνοντας κλικ εδώ!